سیزده به درد . . .

گيرم دل سنگم من
اما سنگ شكنان كم نيستند
و من چه سخت تكه تكه شدم

شادي گوارايشان باد
كه مردانه ناتواني را فتح كردند...

بهار 86

" تنهايي  آرامگاه  جاوید  من ا ست
و درد و سكوت  همنشين  تنهايي  جاودانه ي  من ".